Wspólna waluta

Wspólna waluta

 
Unia Europejska za swój największy i najważniejszy cel ma jednoczenie wszystkich państw członkowskich i pomaganie państw członkowskich sobie nawzajem. Po wejściu do Unii, wiele państw decyduje się na przyjęcie wspólnej waluty, czyli euro. Zanim jednak będzie on w ogóle miał możliwość przyjęcia tejże waluty, mus spełnić pięć niezwykle rygorystycznych warunków. Warunki te nazywane są kryteriami konwergencji (lub kryteriami z Maastricht). Jeśli mówimy już o tych kryteriach, warto jest zatrzymać się przy nich na dłużej i wyjaśnić, na czym polegają. Pierwszym z nich jest posiadanie inflacji nie wyższej niż o 1,5 punktu proc. od średniej stopy inflacji w trzech krajach Unii, najlepszych pod względem stabilności cen. Następne kryterium mówi o tym, że dane państwo nie powinno mieć długu publicznego, który przekraczałby 60% PKB. Trzecie z pięciu kryteriów głosi, że deficyt budżetowy danego państwa nie może być wyższy niż 3% PKB. Kolejną, lecz nie mniej ważną sprawą jest to, że długoterminowe stopy procentowe, nie mogą przekraczać o więcej niż dwa punkty proc. średniej stóp procentowych w tych trzech krajach Unii Europejskiej, które są na daną chwilę najlepsze pod względem stabilności cen.



Ostatnim Puntem z pięciu wymaganych kryteriów jest uczestniczenie przez okres co najmniej dwóch lat przed wejściem do strefy euro w tzw. przygotowalni European Exchange Rate Mechanism, która polega na tym, że dla danego kraju określa się kurs wymiany waluty w stosunku do wspólnej waluty europejskiej i przez co najmniej dwa lata, specjalni eksperci unijny obserwują, czy państwo kandydujące nie wychyla się poza dopuszczalną granicę. Przedział wahań ustalono na +/- 15%. Obecnie do strefy euro należą trzy kraje, które nie są członkami unii, mianowicie – Monako, San Marino oraz Watykan.